Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Tuesday, November 30, 2010
වනපෙතක නිදැල්ලේ පිය නගන විට
නීල තුරුපත් අතරින් මතු වුණ
කැලෑ මලක ගීතයක්,
මගේ දෙසවන වැකුණි
"නිහඬ නිසසල රාත්රියේ
මම මිහිකත මත සැතපුණෙමි
තැතිගැන්මෙන් මා කෙඳිරුවද,
මහත් සොම්නසකින් පෙළුනෙමි
පිරුණු බලාපොරොත්තු සහිතව
උදෑසනින්ම මම පිටවුණෙමි
සොයන්නට නැවුම් සතුටක්;
ඒත් අනේ! ලැබුණේ අවමානයකි"
[විලියම් බ්ලේක් | William Blake ගේ "The Wildflower's Song" කවියේ පරිවර්තනය.]
පරිවර්තනය: මුතු පබා
Posted in
Labels:
English
|
Saturday, November 27, 2010
The people who ask you
Never to leave them
May be the first to leave you !
Muthu Paba
21.01.2008
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Saturday, November 20, 2010
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Thursday, October 28, 2010
පුංචියට පුංචියට
අපේ
හීන මාළිගාවට
මං
එකතු කළ
අඩුම කුඩුම
නුඹ ඇය හා
භුක්ති විඳිනකොට
දැනෙන රසය
ගොඩක් මිහිරිද ?
මුතු පබා
2008.03.16
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Monday, October 11, 2010
දුකඳුර තුරුළු කර
දෑසග හිරවුණු
කඳුළු සමගින
සමුනොගෙන සමුගතිමි.
දැන් ඉතින්,
අඳුරු කළු තනිකමෙන්
දැවෙන හදවත පුරා
සක්මන් කරමි....
හද පතුලෙහි
නිධන් කෙරූ,
රුවන් මතකයන්
සොයන්නට.
විඳින්නට හිමින් සීරුවේ
එක බැගින් ගෙන.
මිටින් මුදාහළ
කිරිලියක සේ,
පියාඹන තුරු
නැවත සෙවණට
මුතු පබා
2010.10.11
(ලංකාවිත්ති - 2010
.නොවැම්බර් කලාපය)
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Thursday, September 16, 2010
සුවඳයි පෙම මල් සුවඳයි
එළියයි පෙම රන්තරු එළියයි
ආදරෙයි මං ආදරෙයි
ඔබටමයි මේ ඇත්තමයි
හිත මගේ ඔබම හොයනවා
සිතුම් පොදි පිටින් පිපෙනවා
ජීවන ගීයම එළි කරයි
ඒ ඔබ තමයි මේ ඇත්තමයි
ඇවිදින් කියන් මට ආදරෙයි
මගේ සිහිනය ඔබ තමයි
සෙනෙහේ පොහොට්ටුව හිනැහිලා
පිපෙන්නට මග බලනවා
ඔබේ සුවඳට හද දුවයි
ජීවන සුවඳත් එය තමයි
සොයා එන්නකො හද මග බලයි
මා නුවන් පොඩි මුරණ්ඩුයි
සැනසෙන්නම් මා සැනසෙන්නම්
සිහිනයක් නොවී ඔබ එනවනම්
මුතු පබා
2006.08
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Saturday, September 04, 2010
කළුවර අහසේ
ගස් අතු අතරින්
මැවුණා එකපාරටම
නිවි නිවී දිලෙන
රතුම රතු තරුවක්
නෑ.. අයියෝ....
කොහාටද පියාඹන
අහස්නැවක්..
මුතු පබා
2007.04.20
Posted in
Labels:
Sinhala,
කවි
|
Wednesday, September 01, 2010
රෙදි අම්මා මාව නාවලා
ගෙට ගත් දවසෙ,
අප්පච්චි ලොකුවට පාටියක්
දැම්මා මතකයි.
මාමලා නම් මං දිහා
රකුසු ඇස් වලින් බැලුවා.
ඒත් අප්පචි මට ලැබුණ
තෑගි සල්ලියෙන්,
එයාලා බීපු ණය ගෙව්වා.
කුඩම්මා ගමේ ගෙට
කැන්ඳන් ආපු දා,
අප්පච්චි මට
හොඳටෝම ගැහුව මතකයි.
ඒ දවස් වල මං
හිරුට කළින් අවදිවෙලා
උයල පිහල ඉස්කෝලෙ ගියා.
මං බඩගින්නෙ
ගෙදර එනකොට,
කුඩම්මා මගේ කෑම පංඟුව
වයිටට දාලා තිබුණා.
මං අසනීපෙන් ගෙදර
හිටිය දවසක,
අප්පච්චිත් ගෙදර
උන්නා මතකයි.
තිබුණ අමාරුකම් නම්
එදා වැඩි වුණා.
ඒත් අසනීප පිටම මං
පහුවදා ඉස්කෝලෙ ගියා.
අද මගේ දුවත්
නාවලා ගෙට ගන්නවා.
අප්පච්චි කව්දැයි දුව
අදත් මගෙන අහයි !
පිළිතුර වෙනදාක
දෙන පොරොන්දුවෙන්
මං දුවව අදත් මග අරිනවා.
මුතු පබා
2008.05.22
